Przejdź do treści
Czytanie

Nadziej(i) płacz

Smutne
Urojone nadzieje, ciekną niczym pot po policzku; dudnią, żyją, tętnią życiem ! Latam, a spaść nie mogę, komedia mojej wyobraźni rozprzeszczenia się o wiele dalej, ponad lasy, czy tez góry, Twój wzrok tam nie sięga, nie sięgają tam też ręce. Chwila i robi się ciemno, znika wszystko, pojawia się coś coś ? coś więcej. Z lewej wybucha, Z prawej spada, ktoś płacze, inny krzyczy , ryczę, wyje o nie... znów płacz, Ja płacze...
98 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.