zapamiętana wilgoć rozpina nam usta:
to jest jak żyzny oddech jak wspomnienie morza
i skrawek galaktyki palce co się płożą
w złotowłose komety w złotogłosych muszlach

to dyskrecja bursztynu na zziębniętym piasku
albo gaszenie myśli do zlizania śladów
tylko podmuch czy odpływ grudką soli bladą
włazi pomiędzy rzęsy by tak już nie zasnąć