Przejdź do treści
Czytanie

powołanie

W zasłonie mroku szłam na oślep.
Potykałam się o własne myśli.
Krążyłam. Nasłuchiwałam. Wracałam;
I nigdy nie podniosłam wzroku;
Za rogiem duszy podniosłam w końcu kredkę
I zaczęłam malować marzenia.
Nie były marzeniami,
A jedynie treścią pustych krajobrazów.
Nadzieja przyszła w orszaku.
Nie widziałam jej, patrząc z namaszczeniem pod nogi;
Tłumiłam. Walczyłam. Zaciskałam powieki;
Stało się!
Wypowiedziano przy całym świecie moje imię!
Podniosłam wzrok i natychmiast
Zatopiłam się w P r a w d z i e
42 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.