Przejdź do treści
Czytanie

Azyl

O sobie
zewnątrz przyszło po mnie jak piłka grających pod blokiem wraz z prywatną szybą by wessać w swoją próżnię rozłożyć na dwie części bytu i nieistnienia wyciąga toksyczne dłonie rozszarpuje moje ciało ktoś duszę wypił przez słomkę umysł zatruł kurarą więc dziś zaczynam budowę swój azyl nie do zdobycia zamykam potężną bramę i klucz wyrzucam w ocean może go kiedyś znajdziesz otworzysz zastygłe wrota lecz nie wiem czy wówczas zapytam kto tam odpowiedz kto tam
100 wyświetleń

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 13 lat temu
wolę się nie wypowiadać o tym pisaniu
1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.