gdy miasto tonie w nocnej sadzy a oczodoły bloków czarne tylko dwa miejsca świecą w ciszy tam gdzie pogasły już latarnie dwa okna gdzieś naprzeciw siebie a w nich postacie niczym cienie mrugają światła alfabetem choć może wszystko jest złudzeniem to widowisko trwa do rana kiedy światełka nikną w brzasku i wraca zawsze każdej nocy jakby mrugało w rytm oklasków nikt już nie dziwi się nie pyta niech więc nie kończy się rozmowa niektórzy wolą poprzez znaki przekazać jakieś ważne słowa szkoda że tylko dwa okienka jaśnieją w mrokach pustki ciszy a reszta miasta jakby głucha nie chce lub może nic nie słyszy