Ginie blask, zanika kształt o tam, gdzieś za rogiem. Codziennie na nowo tracę morale, sens mojego wyrazu-paruje! Zdobywam ulotność łez Codziennie od nowa wracają wyraziste, głębokie detale Ty, One, czasem pan doktor pani klacz i ogier Wy spadające krople głębokiej sentymentalności Codziennie od nowa klujecie rażącym uczuciem Tęsknotą. Z miłości dla najukochańszej istotki, która sprawia, że uśmiech pojawia się sam -Emilce.