Przejdź do treści
Czytanie

radość

Egzystencjalne
przy zbutwiałej drodze przy skarpie pod bukami kapliczna Madonna siąpią się po cegle przeźroczyste łzy już nie słyszę żurawi i trzcina pożółkła łany liści z drzew i łyse gałęzie już nie widzę słońca deszcz Łynę zalewa ostatniej chorej gęsi ucieka mokra toń nieba stłamszony nocą dzień odsłania warmińską smutę i choć stanąłem na wzgórzu w nic zagłębiam się jeszcze zapukam w swoje drzwi i nikt mi nie otworzy jedynie przeźroczyste ze stuletniej cegły wspomnienia
98 wyświetleń

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

JKZ007 14 lat temu
jedynie przeźroczyste wspomnienia
ze stuletniej cegły :) tak? Pozdrawiam
TeophilusLupus 14 lat temu
może być i tak. ale tak też być mogło :) pzdr
0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.