Wiatr snu i wiatr życia W porywach nieprzetrwania Przypomina dzień zabicia Mnie przez nóż pokutowania. Tak się bałam tego wiatru, Tego noża wiszącego... Śmierć na głowie miała kaptur Bluzy koloru szarego. Śmierć zabiła, nie bez drwiny. Poszła. Inną słabą nęka z wolna. A pokuta, choć bez winy Odprawiona. Jestem wolna.