Zagubieni w codziennym życiu
Otoczeni samotności kręgiem
Wciąż szukamy drogi do nikąd
Wciąż nie wiemy co z nami będzie

Zagubieni w swoich marzeniach
Które rzeczywistość przeplata
Jak w kamiennym kręgu zamknięci
Znów szukamy drogi do lata

Do powrotu w dziecinną beztroskę
Do tych miejsc,w które chętnie wracamy
Do ogrodów pachnących wiosną
I do ramion mamy kochanych

I żyjemy jakby w malignie
I nie wiemy co robić dalej
Kiedy w końcu znajdziemy miejsce?
Kiedy w końcu znajdziemy diament?