Jesteś jak w sieci zaplątany
Przeszłość dopadła Cię jak zmora
Samotność znaczą puste ściany
Znikaj przeszłości-chciałbyś wołać

Lecz nie tak łatwo przerwać sieć!

Chciałbyś na nowo ujrzeć słońce
Zobaczyć jasną jego stronę
Pozwolić znowu przyjść miłości
"Chodź szybko do mnie"-chciałbyś wołać

Lecz nie tak łatwo kochać jest!

I chociaż gdzieś za widnokręgiem
Jaśnieje nowa już poświata
Ty zagubiony w myślach kręgu
Żal masz do siebie i do świata.

Lecz nie poddałeś jeszcze się!

Wyciagasz do mnie swoje dłonie
A ja twarz swoją składam w nich
I chciałbyś krzyknąć "Będziesz moja"
Ale nie krzyczysz,głos Ci znikł

Bo nie tak łatwo przerwać sieć.