Wiatr ten sam w oczy nam wieje
Słońce tym samym świeci blaskiem
Niby dorośli acz małe dzieci
Bawimy się tym samym piaskiem

I przesiewamy go przez palce
Zbierając grudki i kamienie
On wciąż ucieka a my chcemy
Choć raz mieć władzę nad istnieniem

Zostają w rękach grudy szare
Co niepotrzebne są nam teraz
Piasek przez palce tak przecieka
Lecz kryształ znaleźć można nieraz.