jeszcze stoi na strychu .zapomniałam jaki był wygodny
gdy mama kołysała nim na wszystkie strony .
już wtedy płakałam chyba nad czterdziestym rokiem swego istnienia

ludzie mówili: amerykańskie cudo
I wybałuszali oczy w zachwycie
nade mną ?
musiała nim jeździć po wyboistej drodze
bo czuję czasem łamanie w kościach
można go jeszcze wykorzystać

przewieźć życie
do końca