Przychodzą nieustannie z tamtej strony ciszy Szepczą, mówią, krzyczą, milczą I zapełniają tę próżnię, bo czasem brak myszy Chcą zasklepić czymkolwiek tę bezdenną pustkę Z tamtej strony ciszy jest inaczej Przyciszone stoją drzewa, wiatr lekko kołysze im liście Obłoków nad ziemią nie ma I nawet w oczach kaczek można dojrzeć los nieba I przychodzą modlitwy o koniec tęsknoty Złe myśli, złe przeczucia i mgła zagrobowa Bez jutra, bez wczoraj I Ty, co tak się smucisz gdy piszesz te słowa… ~wiersz autorstwa mojej przyjaciółki o nicku Amanda~