anubin

A

anubin / 9 lat temu / Mitologia

Śniąca Smoczyca

Śnią we wszech miar lśniące kryształy marząc spowite w szmaragdowym blasku cierpiąc i kuląc się w koszmaru wrzasku nieprzeniknione, godne najwyższej chwały. Emanuje ten blask od najwspanialszej...

0 3

3

A

anubin / 12 lat temu / Smutne

Z tamtej strony ciszy

Przychodzą nieustannie z tamtej strony ciszy Szepczą, mówią, krzyczą, milczą I zapełniają tę próżnię, bo czasem brak myszy Chcą zasklepić czymkolwiek tę bezdenną pustkę Z tamtej strony ciszy jes...

0 1

1

A

anubin / 12 lat temu

Robot

Poranek - czas by się obudzić, iść do łazienki - poranna toaleta, za rogiem czeka kuchnia idę przez dobrze znany przedpokój. Otwieram drzwi lodówki, jem, wracam do pokoju, nieświadomie włączony...

0 3

6

A

anubin / 12 lat temu / Przemijanie

Zagubiony

Może gdy przyjdzie jesień i wreszcie spadną liście gdy coraz więcej chłodu wstąpi na Ziemię i czar marzenia pryśnie Tęsknota zrzuci swą kurtynę pokaże w okół pustkę szarząc świat i kolorując jedn...

0 1

5

A

anubin / 12 lat temu / Smutne

Szara Pogoda Ducha

Krople deszczu układam w kształt serca ulewę uczuć z chmur, które przegonił wiatr Burze i wichry zbyt często gościły zabieram je w sztormie niedokończonych spraw Bo przyniosły tylko chłód przez...

0 1

3

A

anubin / 13 lat temu / Od siebie

Przebudzenie

Jeszcze zaspane oczy odczytują godzinę na zegarze zza okna wita mnie nieśmiale aureola wschodzącego słońca już rozumiem czemu wierzący nazywają Boga światłością chcę napawać się ulotną chwilą...

0 4

7

A

anubin / 13 lat temu / O śmierci

Zjawo w moich oczach

Każdy kawałek tego lustra Do krwi raniąc me dłonie Odbija Twoje zamyślone usta I oczy w czarnej zasłonie To tylko skruszone kawałki szkła Rozsypane na podłodze Nie potrafiące odbić obrazu tła...

0 0

6

A

anubin / 13 lat temu / Smutne

Czerń

W najciemniejszą noc, gdzieś na końcu szpaleru drzew, szukam światła. Las sobie ze mnie drwi, szepcząc cicho i ponuro, mówi o najczarniejszej godzinie. Zupełnie sam, otoczony, zatopiony we...

0 2

5

A

anubin / 13 lat temu / Smutne

Pierwszy wiersz z Pamiętnika

Mogłem mówić Ci, że jesteś piękna. I, że wielka jest Twych oczu głębia i, że miękkie Twego głosu nuty, tulą umysł złem zatruty, co dzień wypełniasz me marzenia, co nie mają szans spełnienia.

0 4

8