nadszedł czas by pożegnać żar i płacz w drzewie smutne słowa puste niczym woda na Twych rękach podsmażone nie jeden raz nadszedł czas by zostawić Ciebie na pustym rozdrożu przekleństw śmiech by zapowiedzieć koniec tamtych lat a za jakiś czas wszystko się odwróci tęcza jak dynamit pośród wstyd na niewilekiej łące taniec gra śmiech dziecięcej twarzy zapach dnia dotyk nasz jak zimna zapałka na dnie świeci gwiazdka pierwszy raz nadszedł czas by zamknąć oczy marzyć jak obłoczek krótki maszt znów zawita uścisk wmalowany w róże kolorowy obraz w znowiu szał nadszedł czas by obudzić świt a na lpesze życie tam i ja nadszedł czas Anelia