Nożem obetnę różę czerwoną rękawice położe na drodze do wiaderka ostrożnie będę wkładać ich kolce płaty oddzielnie ułoże schowam w sercu na pamięć nie pokaże nikomu na moje oczy będą patrzeć łodygi porzucone na skraju urwiska więcej nie znadję znajomego odbicia przeszłość z jej ciężarem zniknie potulnie rzeczywistość inną chmurkę okryje Czy ja dalej żyję?