Dziś odstawiam Cię ukochany na bok byś zapomniał... słońce wstało zachmurzone obudziłam się w deszczu nocy dziś zawitało mnie ponuro w oczach wizualnego bytu nie myślałam o istnieniu w taki sposób przetrwanie stało się schodami do góry dziś pożegnam Twe dłonie oczom powiem dowidzenia marzenia wygonie na pustynie odległą uczucia przywitają poemat słońce znów za horyzontu barwami zgaśnie kwiat otoczy lini zamęt w platonicznej skale człowiek wyodrębnia swój płaszcz ponad dobro innej osoby okno zmienia swój stan błękitna góra znikna za mgłą dzisiejszy sen znów bez Twojeo ciepła raz na całe życie posłuchaj co mam do powiedzenia