Nie jest rzeczą złą, By zostawać przez lata I wzdychać do marzeń O podróżach z końca świata Nie jest koniecznością, By uciekać i poznawać na nowo Czerpać wiedzę cudzą mową Ze łzą w oku Płynącą po cichu, gdzieś daleko od innych W mroku Nie jest prawdą przekonanie, Że stabilność ogranicza Ciągłe bowiem wyjeżdżanie Wcale cię nie wydziedzicza, Tylko boli Gdy chcesz wrócić z woli serca A nie możesz, bo w niewoli Jesteś mitu Wróć więc szukać gdzieś schronienia Gdyż z zachwytu Każda wieża w końcu pada Bo choć piękna, fundamenty To jej podstawowa wada