Przejdź do treści
Czytanie

Klara z cyklu Opowieści Kuchenne

Klara wchodziła do sklepu codziennie tego samego dnia. Te przyzwyczajenia obłęd i niepewność dnia codziennego głębiej na nią wpływały, niż same powierzchowne zachowania swojego wyrodnego syna. Jej przeźroczyste usta i policzki smętnie wyginały się. Ciężkim oddechem witała dzień. Za zasłoną ułomności czyściła w skejtparkach gumy chodnikowe. Głowa jej nieruchoma jak lalka Barbi powściągliwe unikała odpowiedzi na ważne ją i nurtujące jej życie pytania. Pytała: o egzystencję, o politykę, o słabe i mocne strony cierpliwości ludzkiej. Miała ona, bowiem na wyczerpaniu nerwy, jak strąki zwiotczałe, powyginane liście wiśni. Miała wiele pragnień. Piaskowym i ochrypłym głosem śpiewała, że życie jest jedynie chwilą, wołała do Boga: kochajmy się, czas tak szybko mija a rany niezagojone ropieją. W jej pieśniach kowbojskich czy wręcz wizyjnych nie zapominała o najuboższych małych karzełkach jedzących pod blatem w jej kuchni czekoladę z srebrnych papierków. Czyściła zawsze lufę, by ta w pełni gotowa do strzału była posłuszna, kiedy przyjdzie czas zwątpienia. Leczniczym pocałunkiem żegnała syna na wojnę. Śmiertelne pociski wzywały.
98 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.