Przejdź do treści
Czytanie

Obrazek z cyklu Opowieści kuchenne

Kiedy Sabinka stała bosymi stopami całe jej lekko niestrawne ciałko zasysało się w lekkim bezruchu, gdzie jedną stopą zamiatała pod stół szklane probówki a drugą wgniatała pod dywan nierdzewne struny z gitary barda moskiewskiego. Na tym obrazie kopiejki jedynie miały swój blask. Błyszczały delikatnym alabastrowym płomieniem siejąc przed pogromcami zembolaków niuanse łuny cielistej. Jak co dzień Zofia matka Sabinki z temblakiem przywiązanym na szyi krzątała się. Codziennie rano chodziła do stodoły. Ferma pachnąca. Rozsypując to w lewo to w prawo szerokim ruchem cepa karmiła mrówkojady. Cierpiała z powodu chudnięcia i niedowagi swoich podopiecznych. Sama wolała nie jeść niż one miały by cierpieć głód. Zasysała policzki wyciągając usta do przodu prosiła Boginkę Febrę o rychłą śmierć dla swoich zmutowanych pobratymców. Z siekierką tańczyła swój ostatni taniec. W szamańskim uścisku własnego fragmentu nieba, z którym się nigdy nie rozstawała czarowała przestrzeń leniwą.
92 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.