Naciągnięte rajstopy. Przez grzbiet owłosionego krogulca. Ich licho nie słyszało jak zakradają się po ciemku z otwartymi scyzorykami. Anemia? Przez spróchniałe deski światło zerkało. Mucha lepka wisiała na suficie udając martwą już trzeci tydzień. W gąszczu spraw, złudzenia mają się dobrze. Gnuśnieją jedynie w kącie strzępki, obierki ziemniaków. Rozwidlony kręgosłup jak parawan, pod którym drgają zmutowane wzruszenia. Nie wiadomo czyje. Czy z przechodzących koło nosa z kolejnych po sobie dziecinad? Czy może embriony kąsające się zanim dorosną w łonie matki? Czy może dług ojca zaciągnięty przez nie płacone alimenty? Jedno jest pewne licho nie spało. W kącie wzruszone dyszy. Wrażliwe jak bóbr. Lepik na muchy wysechł. Przyszła wdowa po Bonifacym posprzątać zwłoki. I nie wiedzieliśmy dalej co z tym fantem począć.