Przejdź do treści
Czytanie

Głębia

skąd wypływasz
tym pytanie od stuleci
w pustkę gonisz
i choć szarpie stale wiatr
cienką strunę
bez początku

wierzysz
w słońce przy zachodzie
uśmiech chmury u stóp
i taniec w czeluści
za rogiem serca
po upadku

wierzysz
krocząc zakręconym korytarzem
w wewnętrzynej potrzebie
w uśmiech gwiazdy
mruganie księżyca
i śpiew ciszy po koncercie

skąd wypływasz
po klawiszach echem dudni
51 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.