Przejdź do treści
Czytanie

słoik

ile guzików
by pozapinać nieszczęścia
potem owerlokiem rany pozszywać
przy zapamiętaniu odsączać zwątpienia

ile przyszyć do bluzki
w godzinie prawdy wyzwolić uśmiech
datą w szkle zadumy

gdzieś w grudzie ziemi
ratując wszechświat - tąpnięciem
myśl nie znająca strachu
w ramionach korzenia o
smaku tajemnicy

dziś brzozy wyrosły
o pędach rozległych
do Kansas koroną

ile guzików zmieści się w słoiku
i pór roku Vivaldiego by
jako klejnot zawiesić na chmurze
pomiędzy Boreaszem a Sirocco
52 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.