Moje o jesieni....

W brudnej kałuży świat zastyga z drzew smutek ścina martwe liście bezlistne drzewa zasypiają w zimnym powiewie wiatru Żurawie krzyczą na niebie w pożegnaniu lata szarość dni ogarnia smutkiem tęsknotą za soczystą zielenią skąpanymi w słońcu wspomnieniami tańczyć by się jeszcze chciało pośród rosy poranków ciepłych Lecz czas mija, czas na melancholię i wieczory przy malinowej herbacie gdy za oknem szaruga zamglone obrazy w pajęczynach zapach szarlotki i cynamonu w ciepłych wnętrzach naszych serc dłoń przy dłoni otuleni pledem zasypiamy czekając na lato idzie jesień.....