Poranek deszczowy szyby zalane łzami nieba czekając na herbatę spoglądać na zamazany obraz szarości z zapachem wilgoci inności jesiennej z nadzieją na babie lato na uśmiech słońca które widzę w Twej twarzy dajesz wiarę że warto optymizmu szczyptę wydzielając go by starczyło na długo i słów i nadziei radości iskrą Twego spojrzenia.