Tiwigeneracja

W telewizyjny ekran złudzeń,

siedzą jak co dzień wpatrzeni ludzie.

Jak manekiny bez uczuć i myśli,

gapią się w świat tak nierzeczywisty.

Zamknięci w skorupę swojego pokoju,

żyją życiem drugiej strony ekranu.

Stąd biorą siłę, nadzieję i wiarę,

stąd uczą się modlitw do nowego pana.

Wychodząc na zewnątrz myślą o tym,

że dzień się skończy napisem Happy End.

Z początku idą pewnie po realnych ulicach,

lecz tłum ich potrąca, przewraca i znika.

Brutalnie obudzeni, leżą zdeptani,

leżą tak bardzo nieprzystosowani.