a ja niczym jesień maluje obrazy by kluczem jak gęsi trafiły do serc by kasztan błyszczący stał się talizmanem a liść złotousty śpiewał rzewną pieśń niech wypełnią duszę kolorowym blaskiem zamiast kropel deszczu niech wycisną łzę bo jesień jest piękna gdy słońce o brzasku zamienia się w tęczę wśród wysokich drzew a wiatr niesie liście jak barwne motyle by królewskim gestem rzucić nam do stóp gdy jabłka dojrzałe w sadzie się rumienią wtedy myślę sobie że nie żal mi bzów i chociaż czasami ogarnia mnie smutek i mała tęsknota pod powieką drży to przecież jesienią miłość też jest słodka i pachnie tak samo jak wiosenne bzy więc pokochaj jesień może w cichym parku odnajdziesz wplątane w babie lato sny gdzieś między nadzieją a klonowym liściem deszczowa dziewczyna przędzie srebrną nić