kiedy dojrzewa lato wypieszczone
i rajskie jabłka jak piersi dziewczęce
w staniku tęczy ukryją nieśmiałość
skuszą się dłonie na drzwi niezamknięte
raju i sięgną po zakazany owoc
a potem

śmiercią kliniczną umarłe
spod prawa łona jabłoni wyjęte
jeszcze żyją
czekają aż dojrzeje śmierć
czyhająca przez zimę
w naszych zębach

filozofia dziurawej skarpetki
jeszcze jest
ale jej już nie ma

a Giordano na stosie powtarza
nieśmiertelne
o święta naiwności