bez wypłaty idę chodnikiem omijają mnie ludzie śmieją się kwiaty ptak przedrzeźnia bełkotliwa mowę zamknięty w sobie znikam za rogiem grosza nie umiem utrzymać koledzy kochają hojność zakłopotany co powiem małżonce dzieci głodne wyciągają małe dłonie łajdak ze mnie nikt nie wysłucha pragnienia są gorące niezaspokojony odchodzę w cień