bez

bez wypłaty idę chodnikiem
omijają mnie ludzie
śmieją się kwiaty
ptak przedrzeźnia bełkotliwa mowę

zamknięty w sobie znikam za rogiem

grosza nie umiem utrzymać
koledzy kochają hojność

zakłopotany co powiem małżonce
dzieci głodne wyciągają małe dłonie

łajdak ze mnie
nikt nie wysłucha
pragnienia są gorące
niezaspokojony odchodzę w cień