nie widzę zmiany wciąż tacy sami a ściana między nami wami i drzwiami zdania zgubnych w tłum z ludem wchodzą do ucha wychodzą oknem zamieszanie jak w bagnie śmierdzące słowa snują się po mokradłach karmieni kłamstwem wierzymy że ze stołków spadną bo ileż można słuchać bzdur z oślinionych ust