idę w szeroki świat z pustymi kieszeniami jestem jakby niematerialny ciekawie dokąd nogi zaprowadzą piję z termosu kawę na pół dzielę czekoladę jacyś ludzie pozdrawiają pod nosem nucę sobie na drogę dzień uśmiechnięty zadowolony nocą przykryję się z traw śpiworem usnę jak liść pod zwalonym drzewem błogi księżyc tuż za rogiem rano gdy się wyśni dzień przepadnę jak bez słońca cień