w symbiozie

biegnijcie do mnie cudne myśli po strunach skrzypi wiatr w starych drzwiach wyciągam cię z kwadratu na świat pooddychać poczuć mizerotę życie to cienka sieć ale jak chwyci nie ma wyproś i tak stajemy się kokonami w pajęczych sieciach jak pożywka jak pasożyty w symbiozie sporofity nie leję wody po prostu pada dziś załóż apaszkę pod szyję zimno przenika przestrzeń neutrina zagubiona w kosmosie tylko nas nie ma pająki owady zacięte spory w samotni kroczą od narodzin pochylam głowę nie dając jej spaść zaciągam zasłony ciężkie od dnia przytul sen i pokochaj mnie