Przejdź do treści
Czytanie

w teatrze

Tęsknota
życie bez początku bez końca płynie ze źródła strumieniem dusz wolność nam się należy wojny człowiek wymyślił Kain zabił Abla my zabijamy się każdego dnia swoją prywatność radość świat jak teatr w psychiatryku smutne miny smutne słowa za mało i ciągle mało szelest liści ale nie tych na drzewie tych co drzemią w kieszeni kiedy świat się zmieni wróćmy do korzeni mamo posłuchać pragnę twego głosu ojcze tam gdzie ty i ja słuchać chce mądrych rad

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.