pod ścianą twarzą w twarz odmierzam czas skrępowane ręce zgrzyt zamka pach! pach! zapach prochu ulatuje strach wypełnia przestrzeń nie ma nadziei nie ma leżę na ziemi skulony żyję przez chwilę bagnetem dobiją krew na murawie dziura w głowie w murze kula wstaję i idę dalej bo życie musi trwać