MOTYLE

Jak motyle

unoszące się lekko

na wietrze tylu dróg

skrzydeł barwnych

w Słońcu kąpanych

dramatycznie żywych



Jaki na prawdę każdy

z osobna- - jaki?

ten niebieski

z melancholii się pogubił

ten żółty iskrzy

w promieniach samotności

ten z pawim okiem

taki dumny

ten zielony

głęboko smutny

bielaczek delikatny

niewinnie głodny przestrzeni

i czerwony intensywny

wizerunek kolorów odbity

na tafli wody



Jak motyle

oczarowani

pachnidłami kwiatów

czerpiąc z nich

nektar błogosławieństwa

wznosząc się

ponad Elysion Pedíon



obserwują



podziwiają



krytykują



Jak motyle

spokojem nasyceni

i tak mocno poróżnieni.