Przejdź do treści
Czytanie

Biała pani

Stanęłaś i patrzysz tymi ślepiami
jakby nie posiadała granic wścibskości
skrapiasz mi dłonie palącym kwasem
śliny myśląc że zwrócisz spojrzenie

Czuję opary stęchlizny trupich słów
który zżera gardło nakłaniając
do podniesienia opadłej głowy
nad zawiłą ścieżką istnienia

Patrzy- - nasłuchuję powolny
stukot kroków wtapiający w mój rytm
i poczułam nagły powiew chłodu
zaszywający dratwą me usta

Zobaczyłam piękną otoczkę
świata umierającego z ciałem
łomot prekursorem ciszy
stracenie znaczenia mądrości

Z oczami otwartymi niewidoma
oprzytomniałam ze światłem i obcymi
twarzami osłupiałymi
z paraliżującym bólem nóg.

Uciekłam- - wyślizgnęłam się z lepkiej
zmarzniętej ręki białej pani.
52 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.