Zza zakurzonej firany do pokoju wpadło słońce. Oświetliło brudne kąty i rzuciło światło na cały pokojowy bajzel... - Muszę tu ogarnąć- pomyślał. Jego myśli krążyły wokół ładu ale dusza bałaganiarza żyła spokojnie swoi…
Egzystencjalne
2 198 wynikówZniknąłem za kotarą snów Zniknąłem i mnie nie ma Nie dostrzeżesz mych oczu Dnia ni ruchu w nich Przebrałem się w pustkę Zniknąłem ot tak I mijając mnie pewnego dnia Strzepniesz z oczu piach Schowałem się w norze Ze…
Nieboskłon ukląkł na ziemi A ziemia wydała najmarniejszy plon Człowiek wzniósł ręce ku górze ale tam nie było już nieba... Pan zagrzmiał gniewnie mocą tysięcy scalonych tajfunów i nastała cisza Człowiek zląkł się,…
Powstań i zastygnij w bezruchu Naucz się polować nie na puste papierki czy posłuch ale na szczęście Zrozum, że nie na wszystko masz wpływ ale wszystko możesz zmienić Zaufaj, bo bez zaufania nie ma zazdrości tak j…
Bo ideał ten tkwi w wodzie, Wodzie słonej, tuż o wschodzie, Gdzie przychodzi martwy człowiek. Trup ten siada tuż przy fali, Szepcze słońcu, wodę chwali. Tam, gdzie blasku błysk, odbicie, Majaczący gdzieś w oddali, Kończy ży…
O co w tym życiu naszym chodzi -Nikt Ci prawdy nie powie. Cierpienie za cierpieniem, i tylko pytanie, dlaczego? Dlaczego tak a nie inaczej. Przecież mogło być inaczej. Studnia.
Odrobinę słońca wplotło się we włosy... Schowało pod żółtymi liśćmi... Spoglądam w przyszłość pełna nadziei... Przeszłość zostawiłam daleko za sobą... Teraźniejszość jest bezpieczną przystanią... Troski poszły spać…
Zastrzel mnie jeszcze raz, Bo wciąż tu stoję. Strzel mi prosto w twarz, Rozedrzyj czaszkę na dwoje. Chcę poczuć pocisk w głowie? Chcę spłacić dług bólu, który zaciągnąłem? Szkoda, że nie usłyszę co powiesz, Kiedy mnie zab…
w zagubionej linii rysunku budzą się pory roku - to nazywanie zagubień kiedy odległe jest przy mnie jak – wiersz jak – proza niedookreślenia cykliczne wymawiać trzeba wiatr powietrze pozasłowia obrotów mijają jak…
Światłość ma gaśnie W ponurych Mrokach egzystencji Pójdę na Szory i oczyszczę swą duszę Z żalu , radości , tęsknoty ... Z wszystkiego ... bo muszę
Są takie przemilczenia Na jesienne wieczory Gdy cały świat obojętny A tyś z miłości chory Lekarstwa łykasz w porcjach Rozmawiasz o czymkolwiek I ciągle zadajesz pytania Jaki współczesny jest człowiek? Komputer mailowanie…
Czy zatrwoniłyby jakieś łzy gdybym odejść nagle musiała? czy zobaczyłabym dłoń, która by mnie pożegnała? Gdy weszłabym do świata tych wyższych sfer czy ujrzałabym przyjaciela,który tu udaje ,że jest? Widzą mnie inaczej…
Ja zawieszony między było a będzie Gdy sznur się zerwie opadnę w wolność wykąpię się w strachu On był i będzie
A Ty powracasz ciągle W mych snach nieproszona Chociaż czas już dawno Zatrzeć ślady do Ciebie Miał Lecz wydeptaną ścieżką Każdego dnia przechadzają się Wspomnienia tamtych chwil W których Ty i Ja byliśmy Skąpani słońcem…
nie zdążą wybudować mrowiska choć czarno od mrówczych kształtów w idealnie matematycznych konstelacjach tworzących galaktykę pracy nie zdążą z przypływem choć błękit i zieleń oślepia w gonitwie miliardów kropel zjednoczon…
A kiedy dotrzesz do Kresu swych dni I spoczniesz we własnym Kawałku ziemi Zapomnisz co to smutku łzy Odrodzisz się w Nim A po Tobie zostanie Już tylko pył i być Może ktoś pewnego dnia Zaświeci Ci znicz Zupełnie przypadk…
rozbiła się ogromna płyta renesansu o łuki barokowe przywykłe do śmierci i płynnie przeszła w pasmo od świateł strzeliste gdzie Voltaire korbą tego światła kręcił wciąż skrzypi wieko rzymskiego civitas nie zgasła pochodnia…
jakie to życie jest dziwne ci,którzy pragną umrzeć -żyją, a ci,którzy chcą żyć -umierają
Kogo z kim dziś gwiazdy złączą? Komu prześlą myśl kojącą? Komu spokój cichy dadzą? Dokąd wiersz mój poprowadzą? Czy dzieciństwo czy wiek stary Czy też z tarczą czy na tarczy Czy to w tańcu czy w modlitwie Gwiazdy wiedzą to…
pochylone krzyże prostują swoje ramiona liście otulają groby barwnym kobiercem modlitwy niczym petycje wędrują do nieba znicze wypalają się jak ludzkie losy w świetle świec ożywają zapomniane twarze przysłonięte ws…
silny słabością wiekuistej ciszy przygniata rozterki cegłami żywota blady strach niestałej przestrzeni za oknem wyrywa ze snu z przymrużeniem oka szeptem toczy bilę świata egzystencji ciekawy splotów historii tworzenia pę…
nie ma głów notatek powierników serca nasza apokalipsa rytmem dzień noc bez pośredników nastał czas iluminacji trójka do tanga to przynajmniej dwie podeptane stopy
kwilą z chwilą procesów poznawania my trzy ślepe myszki w podróży tygrys zadusił szczenięce marzenie do dna byle bez piany kielich popękany
samotność niby taka samotna powinna być cicha i niezauważalna a tak potwornie bezgłośnie krzyczy i ten przeszywający wzrok jakby oczami rzucała słowy w dusze niewinnych jeszcze istot boję się zerknąć Ci w twarz bo boj…