Na rogu Życiowej otworzyli kino Ludzie wpadli na pierwszy seans Zabrudzili wszystkie krzesełka Towarzystwo chodzące na przełaj… Recepcja rozdająca bilety Została wyrzucona przez dyrektora, Który zaufaniem wybrał nową kadrę…

Akt pierwszy, scena czwarta Wychodzi pustelnik zza skały I rozpacza na los w swej krainie Niechże zapłoną… Niechże zapłoną… Niechże zapłoną bukiety kwiatów Te doręczone, te zapomniane W szarości nowego nieba W szarości n…

ślimak rodzi się i umiera śmiercią tragiczną rozdeptany, rozjechany albo cichy pełzający w krzakach dbający tylko o swoją skorupę nie ma czasu na myślenie ba, myśleć nie potrafi ale jego pobratymcy nieświadomie porwali…

Pospolite Ruszenie ! na koń do walki ! O Wolność w podłym systemie bo więzi, ogranicza i burzy... Tak powstaje ruina … To ten mnie woła Drugi, Trzeci … Zbroja złota konam . . .

Sens jakby bez narodzin Śmierć kolorem zapomnienia Letarg istnieniem Bastionem zwątpienia Wspomnieniem niewypowiedzianego

To było jak wygnanie z raju A ziemia była twarda. Jak pomidory, dojrzeją Wyrzuty sumienia nieudolnie tłumione. Ja tylko dobrze chciałem Niepotrzebnie dla siebie Egoista...

Przeminęło złoto czerwień i purpura. Nikt już w nie nie wierzy. Bzdura, chałtura, démodé. Wielkie oszustwo ferii barw, Gdy świat jest tak szary, Tak stary i zmęczony. Szarości nie wzruszy purpura nie…

Strącam sen myślą Teraz patrz jak będą lecieć Wczoraj mnie nie było, a dziś jestem Bądź więc ze mną i nie patrz w słońce Wracam drażnić zmysły Słowem jak igłą w podniebienie Czasem miękko i delikatnie Jak płatek śniegu lekk…

Wątpliwości wynikają z niedoinformowania. Nieścisłości co do gry w kości i oszukiwania. Port polega na odpoczynku, morze na nieograniczonej słonej powierzchni przyczynowo-skutkowej, której towarzyszy szorowanie i niewymazywaln…

Po co się męczyć i brnąć dalej unikać spotkania choć ma być radosne czekać na rzadkie przebłyski spełnienia. Żyjemy i umieramy nic więcej nas tu nie czeka trawieni przez choroby lub czas łykamy pig…

nadzieja że umrzesz to oaza niepokoju jakiej być nie powinno nadzieja dla tych niepłaczących nad mym grobem świetnością szczerości oczekiwanej

Jestem. Chociaż wszystko dokoła mówi mi, że nie istnieję. Może więc jestem tylko złudzeniem. Wymyśloną postacią, która w pewnym momencie uwolniła się od swojego pomysłodawcy. A może po prostu umarł, a ja żyję swoim własnym…

Miłość i Śmierć, jakie piękne obie, Kroczą dumnie wypinając pierś. Niosą na rękach moje serce w trumnie, A ich kolory: purpura i czerń. Tłum ludzi dokoła, Obce twarze, Kieliszków słychać brzęk. Korowód aż po horyzont Rec…

Serce uczuć mam pełne. Tak pełne, że czasami pęka zalewając się łzami. A czasami z wściekłością kąsam pięść. Bo mnie porusza wszystko. Śpiew ptaków, kropla rosy o poranku, i krzywda ludzka, i miłość, i śmierć. Niech mówią:…

Na krawędzi stoję balansując w przód i w tył popychany ręką niepewności. Przede mną pustka bezdenna obiecuje spokój wieczny ciepła, cicha i bezpieczna. Pół kroku w tył. Ból, cierpienie, samotność Dobrze, że zielony dym…

Dlaczego jestem tu? Ograniczony przez przestrzeń… Dlaczego nie pamiętam snu? Błysk! Krzemieniem o krzemień… Dlaczego wciąż brak mi słów? Myśl i uczycie wtedy bym mógł. Dlaczego nie przyjmujesz…

Płonę... Płoną dłonie, płonie głowa, Wypalają się słowa. Gęsty, duszący dym ulatuje w niebo. Spłynie po twarzy deszcz zatruty ogniem. Wypali to, co zostało, Ugasi co nieugaszone. Zostanę mokrym popiołem.

z dwudziestu kandydatów tylko jeden był w stanie ubiegać się o pracę tak pokazały wyniki reszta może liczyć na jałmużnę nie do przeżycia stały się pytania

Stoję w tłumie ludzi bez nazw, Płynę niczym wiatr, który jest wokół nas. Świadkiem jestem naturalnego toku, Tam świadomość, tu czas i uderzenie grzmotu! Przenikam, toczące się dni, Mały gest, nikły ruch, każdy z nich W myc…

Twoje słowa przywitano światłem nocnych latarni. Twoje ręce przyjęły chrzest rosą od rznących liści trawy. W twoich oczach zamarzły pierzaste fale wypełzłe na piasek. Zrozumiałeś własną bezwładność. Twój niezgarbny krok roztrz…

Oto śnieg leży nieżywy kompletnie biały nawet wiatr nad nim stoi znieruchomiły Oto ja - idę sobie powoli w tym krajobrazie i własne kroki licząc stwierdzam żem żywy narazie

Pada Ale niby wisi Deszcz namalowany powiem Cisza - Nawet nic usłyszy Ktoś idący obok polem Lecz niestety nie usłyszy Nawet jeśli o tym powiem Niema ciebie I nikogo Niema w deszczu obok bowiem

telefon dzwoni gdy wychodzisz z domu muzyczny przerywnik między groźbą a idź do diabła i dalej gliniarz mnie uderzył więcej nie pamiętam tak tu trafiłem sygnał dopalił się do końca

ty jesteś mną ja nie mogę wskrzesić ciebie jakie to proste ktoś nie odgadnie mnie ktoś kto na dnie kościołów szuka ciebie umiem się przyznać do nas