wybuduje jak Abel ołtarz dla Pana zaniosę tam cały zagarnięty plon jak teściowa Piotra odbiorę uzdrowienie i zacznę służyć jak setnik przyjdę z prośbą o modły za niewolnika to ta z rodu pierworodnych stręczycieli pis…
Inne
17 743 wynikówrozkosznie czuć na języku smak myśli które mogę ubrać w jedwabie bezczelnie złapię za wyciągnięta rękę zmienię się w brzytwę która okaleczy prawdą kocham na tyle brutalnie rozkosznie czuć na języku barwy takich słów…
stąpaj tam gdzie ziemia obca ląd nie zakreśla się na mapie rozkrusz ciepłem dłoni zimno grudy którą rzucisz komuś na grób przed świtem jest moment spojenia światła i mroku zabiłeś w myślach tęsknotę za dniem jak ty…
mała sarno z niebieską w paski kokardą miałcz cicho miałcz głośno miałcz byle sprośno
samico bez jąder samico z długim językiem zgrzewaj zgrzewkę palnikiem
nie pogrywaj (z) damami, które dobrze grają. te szczęście dzierżą w kartach; w miłości nie mają. ich serca nie zajęte, więc miliard w rozumie. na zimno i z rozmysłem taka pograć umie. nawet się nie spostrzeżesz…
Pewien czaruś wielbił czary nawet kiedy był już stary. Czarodziejem być zamierzał i na veta się zaperzał. Proszę państwa, kto zabroni czarująco w piętkę gonić?! Oczarował wkoło damy czarujące jak z reklamy. Tak czaro…
kiedy czlowiek odżywia sie prawidlowo jest wtedy szczęśliwy wszystkie witaminy sprawiają błogi stan wtedy myślę o sztuce chce tworzyć wdycham trochę spalin z ulicy żeby się odurzyć żeby sztuka jaką zrobię miała coś w sobi…
Jeszcze i dla nas słońce zaświeci nasze serca zapłoną razem zasiądziemy do stołu trzymając się za ręce odnajdziemy szczęście które odeszło przed laty zły los zakończy wędrówke.
Zmienię moje wspomnienia na jeden wielki brylant zawsze piękny nie traci wartości marzenia na słońce które daje tyle roskoszy smutek na bukiet przepięknych kwiatów łzy to owoce jarzębiny czerwone soczyste i cierpki…
Ktoś kto gdy robiło mu się ciepło w żołądku i umiał się wzruszać na ostatnia sylabę w słowie ktoś kto nie był z kamienia tylko z kryształu nie wie jak uderzyć w kamień serca by pękł Bo palec u nogi jest tak duży i boli tak…
granica rzeczywistości przeistacza się z iluzyjnych kontur w stos segregowanych śmieci ziemia pulsuje w skroniach bluźniercze drzewa zataczają kolejne kręgi lewa strona ciała porasta mchem w prawej nie ma już nic ona-n…
Konsekwentna, ale też osobliwie uderzająca jest Twoja odpowiedź. Z pewnością nie bierzesz pod uwagę czynników, które miały wpływ na napisanie owego ' listu' , z pewnością nie znasz także adresata. ?Piszesz, że zasób słów robi na…
Rozgorzało na niebie chłodne wiosenne słońce mgły poranne wtopiły się w przestrzeń ptaki śpiewem witają pierwsze pąki kwitnące poszybował liść żółty na wietrze I wprost upadł pod nogi komuś kto tam przechodził tamten p…
(...) Dalej siedzę z głupim wyrazem twarzy na podłodze, tym razem zamiast kostki rubika trzymam 'Upadek człowieka' – Emila Ciorana i marzę o miłości. Szybko chciałam dorosnąć i udowodnić, że osiągnę każdy wystawiony sobie cel…
są zawsze z nami duże i małe te najważniejsze bez nich tak trudno życie nam je odbiera bywa i tak a my ciagle na nowo ich szukamy nadzieje na lepsze jutro na szczęście nowe na miłość na to czego nam czasem brak j…
telefony na zwiady na dla zasady bo w myśl ogłady nie milkną te prawdziwe na pewno nie dla pozy gdy drżą prognozy te w ciszy znów w eterze falą zwierzeń sms-y czcze frazesy płyną wieści gubią treści w dobrym…
wielkie czasem słowami ciche milczeniem głośne trzaśnięciem drzwiami takie niekiedy ucieczki pożegnania padają różne słowa bolesne jedynie słuszne naszym zdaniem są jak napis na drzwiach zatrzaśniętych w połowie zdania…
Na parapecie leżą ponure słuchawki pod poduszką strony chłodzące słowa kilka bezłomnych liter głęboko w szufladzie zdjęcia ze wspomnieniami w koszu róża czerwona - niezadbana - na ścianie kilka obrazów z przemoknię…
życie jest lasem porośniętym cierniami jak pola walki minami jaki gąszcz przeciskam się kaleczę dłonie pełno drzew jak ludzi ze spuszczonym wzrokiem opadają liście lekko jak łzy moczą ziemię zmieszane z krwią i kroplami rosy…
swoje lokum masz mnie jako symbol czasu pośród namiętności uniesień i szaleństw ulepszyłeś byt siłą rzeczy sam w swej porywczości zamortyzowałeś się przesileniem dnia i nocy w wyniku pożaru choć będę wiązać koniec z…
Rozdział II Tęsknota Szli ta samą drogą a Małgosi się zdawało że kwiaty pachną jeszcze bardziej niż wczoraj, teraz mijali krzewy jałowca i tuje rosnące tu i ówdzie. Co chwilę się zatrzymywali, Małgosia dotykała prawie każdej…
Nocny krzyk w ciszy zanurzony, Gdzieś tam - rozbita fala o brzeg, Nie ma przyjaciela - ale czyjego? Omamy bez racji, czy szczera odpowiedz świadomości, Ciche stukanie fali o brzeg, Dlaczego nie krzyczysz? To był Twój prz…