Na parapecie leżą ponure słuchawki pod poduszką strony chłodzące słowa kilka bezłomnych liter głęboko w szufladzie zdjęcia ze wspomnieniami w koszu róża czerwona - niezadbana - na ścianie kilka obrazów z przemokniętymi doszczętnie włosami brwi ubrudzone mazugą po katuszowanym rozstaniu z ciałami czerń i czerwień wstydny purpurowy oddech szyby tez płaczą jak oczy ludzkie łkają bezwstydnie- bez zapomnienia dłoń dłonią smutkiem osaczona brak troskliwego ust utulenia potulnego kontaktu - spełnień dopełnienia dom nie tem sam człowiek czowiekowi już całkiem soby obcy po policzkach smutek diamentowy widoczny