rozdarłam cię na strzępy samoistny cieniobójco przeciwniku nieskazitelnej rasy węglowej ziemi w pustej szyderczej otchłani tchnięty cienką nitą krwi o szkarłatnym rodowodzie chropowato wiążesz szydercze plany intelektu w swym skrytym kącie upadasz niczym meteor na ziemię w niezrównoważonej panice w pełnym potrzasku spostrzegam twe przenikliwe spojrzenie odzwierciedlam sidła bólu w zwątpienia idealnej chwili pierwszorzędnego pojedynku spełnienia