Zabijcie mnie! Albo pod pociąg rzucę się? Może się powieszę? Po tym na pewno się ucieszę. A może wrócę do starych nawyków? Podetnę sobie żyły pod wpływem narkotyków? Albo skoczę z wysokości! A jak nie połamię wszystkich k…
O śmierci
637 wynikówostrzą sobie pazury dzielą się robakami gdakają do siebie czcionkami i wysiadują jajka istna idylla i bajka
Wiem na pewno, że skrzydła dostała I zlatuje codziennie na ziemię By sprawdzić jak jej siostra mała Targa sama życia brzemię
Szła ochoczo przez życia koleje a uśmiech dzień każdy jej zdobił Teraz się wcale nie śmieje i nawet już kroku nie zrobi Ostatnim już życia okruchem tak trwa nieporadna jak dziecko - trzeba jej zmieniać pieluchę - trzeba…
o życie miłość jest jak treść wiersza zanurzam wzrok w szklance herbaty wyciągam prawdę na talerzyk witam śmierć mówię do niej siema zabieram ją nad rzekę skaczę z mostu bez nadziei marzenia znikają pod powierz…
Cóż ja widzę? Czy to prawda? Czy to śmierć tam stoi w progu? Ależ wstrętną ma to gębę. Wielkie blizny na polikach, Zgniłe zęby, z robakami. Jakieś ślepia ma znajome. Zaraz. Chwila. Czy to oczy mojej matki? Cóż zrobiłaś,…
Podcinasz… krew płynie, niczym łza po policzku krople kapią nie ranią już dają tylko ulgę twe serce już wie będziesz wolny Krew z dłoni spływa, chcę spłynąć wraz z nią wsiąka w ziemię, znika jak zjawa w szarej mglę ja…
Pan jest moim pasterzem pozwala leżeć owcom na ciemnych pastwiskach na wody spokojne nie prowadzi po dantejskich ścieżkach Przypadek wiedzie Pan ze Śmiercią chodzi na smyczy prowadzi ją parkami wśród dusz tłumów nagle międ…
listopadowe zmierzchanie niepodległa dusza w progu Tajemnicy pamięci zmarłego 11 XI Wiktora Goriaczko, poety i artysty z Nysy ( Vick Thora)
Wymalowana fraza na mej twarzy budzi lęk. Spienione myśli chcesz wymazać lecz są wartkie jak dźwięk. Dziwny tenor budzi ze snu,czyżby to była śmierć? Przecież ja żałuję już,powiedziałem nie. Nie zabieraj mnie jeszcze,niech św…
Pamięci Wiktora Goriaczko, który kiedyś tu publikował - odszedł ... Inrofmuję tych, którzy go pamiętają. budowałeś własną frazeologię - ogólnie dostępna dla ciebie zbyt krótka nie pozwalała nawijać na potrzeby v-ilorazu…
Kłócili się źli małżonkowie, swary tocząc od samego rana: o to, że mucha pływa w kawie, o to, że łazienka zachlapana. Problemów takich było bez liku, więc rozstrzygali je po swojemu, robiąc dużo zamętu i krzyku. Dzień…
krzyk stłumiony w poduszce. płacz myślisz o tej duszce. cisza tylko została. dusza jest zapomniana.
zapatrzona w zaokienny świat między wschodami barwne fotografie ogląda czas załamany w czasoprzestrzeni wzrok wpada w turbulencję łyk gorzkiej czarnej bulwersuje w kalejdoskopie obrazki sekunda po sekundzie a na…
Najnowszy maxi singiel Tiny Landryny zapowiada płytę pod tytułem: Cholerny Spokój. Tym razem autorką tekstów i okładek jest Coco Luxy. Zaśpiewany, wyprodukowany i zaaranżowany muzycznie przez Tinę Landrynę singiel składa się z pi…
przytłaczające wspomnienia torturują moje noce beznadzieja przysłania okna czuję głód z niedowierzaniem jakie zdarza się wątpiącym z bólem porozstawianym po kątach ostatni raz ocieram łzę przy Tobi…
Karminowe usta,otwarte lekko w grymasie nienawiści. Potok łzawych,gorzkich słów w formie potoku rozgoryczenia. Szmaragdowa dróżka na linii życia... Przepiękny!! kolejny wybryk miłośći! Jeśli miłość jest piękna to śmierć wręcz…
odejdę jak wszyscy nie czekam dużo się stało miało być inaczej o sobie mało wiem smakowanie dnia moją nadzieją miłość dzieci w skrzydła ubrała nowe otworzyła drzwi śmierci się…
Dziś razem na ślubnym kobiercu staje ta młoda królewska para. Polityczną myślą sobie przeznaczeni podpisują państwa układy rękoma dzieci. Piękna to była ceremonia, radość i zachwyt – królewska ironia? Później trochę milczeni…
kaskady natchnienia: przypadek łzawienia na niewłasne ślepia - odziewam nań trepa. widuję ptaszęta na szczotkach rożenka, rozsiane piguły czerwone makówki, pacholi guguły, w objęciach mych mrówki
Wstało słońce , rozciągnęło swoje ramiona niczym poranna dziewoja , otuliło swym ciepłem wstęgi niebieskie , pola zielone , bezkresne wody oceanu . Czemu więc mojej róży ciemność i trwoga ? Czemu liść więdnie a korze…
Gdzieś tam może za domem gdzie przestrzeń zielona mieszkanie ma wolna dusza Na życiowym molo myśl biegnie daleko wzrok sięga po duszy horyzont tam myśli toną spokojne Tam gdzieś świat się uśmiecha gubiąc po drodze…
Śmierć to ta chwila na którą czekamy w nadziei gdzie wszystko staje się i nowe i święte Nie płaczcie już po tych którzy trwają szczęśliwi
Mimochodem Przelotem Muśnięciem Niech mi się zdarzy śmierć. Niewyczekana Nieprzewidziana Nie samobójcza. Na miejscu. Żebym jej nie zdążyła powiedzieć: Ojej , a ja taka niedokończona.