już przed narodzinami był mat mój pionek przewrócony na szachownicy świeczka pozostawiona w pustym pomieszczeniu gdzie noc zasiada za konsolą smutną pieśnią witając neurony już wtedy czułem połamane nogi echa reumatyzmu pr…

Stukają odłamki skał O ściany otchłani bezdennej Stukoczą neurony w ciele Alkohol w rzece krwi bezbrzeżnej Kruszy się ziemia pod stopami Czas przez palce przepływa Deszcz moczy długie długie włosy Sukienka do ciała nag…

Nie trzymam się twardo podłoża ciągnie mnie w dół wolę zaryzykować ufając samej sobie widocznie Diabeł bawić się lubi przywitam go ignorancją Jestem skupiskiem emocji jak każdy z nas potrzebuję momentu wypełnionego cu…

Odchodzisz z czernią nocy znużenie zostawiając, idę w dzień, kolejne ziarenko w klepsydrze życia. Kolory przechodzą w szarość, szaleństwo w rozwagę, półuśmiech zastyga coraz częściej, tak lepiej, spokój jest w cenie…

oświetlam pokój blaskiem biegnącym z moich oczu jak to po zmroku w amoku krzątam się na stoku nikt nie uwierzy jednak widzę wyraźniej ty sam nie przypuszczasz jak daleko patrzę odporny na sugestię przebywam horyzonty…

To początek odejścia w głuchą przestrzeń nieopodal ciebie opadam jak zmęczona powieka w bezkresną noc widzę cienie twojego drżącego ciała w które wbijam gwoździe dłonie plują krwią

odpłynęła łódź z odrobiną szczęścia zdradzony przez słowa idę gdzie nie ma snów tylko teraz moje pragnienia patrzyłaś w oczy we łzach i co z tego kobiece serce zapomina szybko nie wiem sam gdy dopłyniesz…

nabieram wody w usta szklanka pusta na dnie esencja pocieram brzegi rezonans przecina ciszę eteru w amplitudzie samych uderzeń serca nie wyczuwam twego tętna bęben pusty przy nim facet tłusty ociera usta z brudnyc…

Biję się z wami każdego dnia w złoto oprawiam niektóre z was dzielić się wami wciąż czuję chęć uwieczniać piórem gdy przyjdzie czas wciąż w mojej głowie kłębicie się jakby wojenną tam tocząc grę czasem nie dacie w spokoju…

wszystko co o mnie świadczy łuszczy się jak naskórek cnota choruje na świerzb egzema dotknęła prawość wszystko czym kiedyś byłem to czym nigdy nie będę starte zostanie w żarnach mąka na nowy chleb i nawet plewy tuż obo…

„Moje miejsce” Gdzieś tam na dnie w skrytych zakamarkach własnego ja, Gdzie światło wąskim strumieniem dociera, Gdzieś gdzie dawno mapę tych dróg zagubiono, Egzystuje i czuwam. Może i pokryte ciemnością jest to miejsce…

narodzony wzbudzony za dnia zmuszony żyć muszę iść muszę biec wychowany na człowieka muszę uciekać przed samym sobą dokąd nogi zaprowadzą mnie nie rozumiem kilku nawarstwionych spraw co jutro wydarzy się nie wie n…

Nie było mnie Nie ma mnie Nie będzie mnie Nie było Nie ma Nie będzie Mnie Gdzie jestem więc? Gdzie! Niemy pęd myśli Wzrok mglisty Lęk oczywisty Brak czasu Hałasu

czy mi zimno czy mi ciepło czy to głód czy głodu brak? jest tak jasno i tak głośno, w głowę jakby stukał szpak. wody proszę, wody dajcie, zdaje się, że coś mnie mdli. jeśli wódki pić nie umiesz - nie pij, chyba że…

Taki już ze mnie świr świdrowany jak świder zakręcony tył do przodu w potoku natłoku myśli zaplątany we własne sidła pułapki codzienności.

Ma­luje słowa­mi mo­je obrazy, na płótnie duszy i kar­tki oazy, Ma­luje ser­cem i mie­szam kolory, i biały skra­wek już wypełniony. Bar­wa­mi miłości i uniesienia, a cza­sem też bólem, świata cierpienia. Ma­luje co wi­dać i…

daj znać kiedy w końcu stanę się człowiekiem na razie wyglądam zza szyby terrarium rozdzieram szaty świętych na placu Nerona ukaż znak kiedy ujrzysz to co ludzkie nadal tworzę własne przeciwciała chodzę w ciężkich butach…

Pytaniem bez odpowiedzi Niedokończonym wierszem Upragnioną ciszą Wszystkimi kwiatami maja Wiatrem od południa Szumem tej brzozy Liściem klonowym jesienią Już tylko sobą

samotność doskwiera mi tak jak ślepcowi mgła rozbieram się i pilnuję swoich ubrań stoję na czatach nasłuchuję bo tylko to mi pozostało skoro wzrok jest do niczego dostaję gęsiej skórki bo słyszę stojąc po kostki we m…

„W fotelu marzeń” Kiedy wracasz już do domu I w fotelu siadasz swym. Pomyśl chwilę o motylach Co barwnymi były gdyś. Teraz czas jest już inny I pogody ducha bieg. Ty nie zmieniaj się bądź wierny Jak tej rzeki lustra nu…

nie żartuję nie umiem pisać wyrzucam z siebie to coś jak wzbudzony kurz pędem końskich kopyt po drodze polnej rozpędzone myśli po synapsach czasem piszę wiersz

Niewiele mi trzeba by pamietac tak niewiele wrecz az za malo dotkliwe wspomnienia ugasic pragnieniem wlasnego natchnienia

Kim że stałem się ja, krocząc bezimienną drogą, zatracony w wątpliwościach, pod stopami się płożą. Czy już własnym cieniem, z życiowej obdarty szaty, otumaniony niewiedzą, błądząc po czasu tarczy. Kiedy tak dalece odległe stał…

idę ścieżką smutno na duchu ktoś uśmiecha się do mnie widzę że mu też nie jest łatwo ściskam mu dłoń czuję ciepło pędzi życie z czasem ramie w ramie wyświetlam film zgniatam los jak papier kilku świrów wyczesanych pa…