Skrzydła młócą lecz żniwa nie będzie, słońce w sejfie chmury schowało, nieruchome opary już wszędzie, wentylator się rusza nieśmiało Pełna moc na łopatki daremna, z braku tlenu wszystko stężało, i jedyne, co daje się odczuć, to że z kąta nudą powiało Jeszcze wisi tu wyżem frontowym nagły powiew czarnego pasatu, łakniesz chłodu jak niegdyś krwi łaknął murnauowski stwór Nosferatu Upał praży zwierzęta i ludzi, i niejeden w cień blady się skuli, i już mniej do człowieka podobny, bardziej wygląd ma księcia Drakuli