Listek płynął wiatru nurtem wprost do dzbanka z małym uszkiem, ktoś spragniony go przechylił i zawartość wypił duszkiem. Listka moc sprawiła potem, nie mógł przestać wzdychać czule, sam nie wiedział zaś do kogo, zanim poznał pannę Ulę. Piękna była, słów brakuje aby oddać jej urodę, toteż lubczyk niepotrzebnie zmącił dzbanka czystą wodę.