Kto bez winy niechaj rzuci słowa jak kamienie. Piana krocie obelg toczy, spadają na ziemię. Rośnie stos, okrutne słowa kurhan usypały. Pod tym stosem samych obelg serce pochowały. Trup umarły jeszcze żywy wznosi mur dokoła. Już go nigdy nie ugodzą te okrutne słowa.