na motywach eseju ,,spacerkiem'' jw wzdłuż granicy o świcie wędruję bosą stopą wchodzę w morskie fale tą obutą robię ślady w piachu czasem mylę się ot tak dla obciachu wiatr włosy rozpuszcza morze myśli słońce leniwe na obiad szykuje zatykam uszy i słyszę jak w ciszy mąkę z jajkiem rytmicznie przeplata z lekkim szumem gdy doda ziemniaka jaka zupa? - gdy pytam ono milczy no jaka?! - głośno w twarz mu krzyczę uspokajam się, aby po chwili zupa jaka... - zapytać retorycznie.