za płotem stoi smutny człowiek ustawił się bokiem do chodnika ciemne coś spływa z jego ramion z ciemnego głowa jak kwiat wynika patrzy nie patrzy widzi coś w myśli tak gdzieś na dwie długości ramion no może na dwie i pół ciemne się smuży coś je rozwiewa to nie wiatr to raczej termiczne ruchy powietrza i tylko głowa wciąż niewzruszona zaczyna światło dzielić uśmiechem