rozpalam grila pierwszomajowy milenium Króla Chrobrego Italii Orzech zagęszcza czuprynę nie mija fryzów leszczyny Acz wkrótce niechybnie zdobędzie Jimiego Hendriksa koronę ogień przygasa i szarość ogarnia ogrodu osnowę podkładam suchą leszczynę dym zwabia nietoperzynę wybucha jak mgła pod Smoleńskiem zamętnia wkrąg otoczenie choć wkrótce umieram to nie wiem co zrobić by żonę ocalić a wnuczkę ochronić przed czernią z kolonii zachodu