kiedy cię nie ma gaśnie co żywe marzeniami wody spragniony podpalam na dnie koryta wyschłej rzeki płoną stosy uwiędłych wspomnień łuna w jednostajnym trzasku wywoła obiecaną z mroku lecz jeśli zgaśnie w niespełnieniu runie co w zasięgu ręki mimo gorących pragnień na powrót stanie się zimnym pustkowiem bez nas